باسمه تعالی
در جواب سؤال fa5225 به این نکته تأکید شده است که اگر نجاست ادعاشده توسط دیگران ثابت شده باشد، برای وسواسی نیز نجس است؛ اما اگر فقط خود او این ادعا را می‌کند، به آن اعتنایی نمی‌شود.
انسان وسواسی به نجاست یا متنجس‌بودن اموری یقین می‌کند و اطمینان دارد که مردم عادی آن را نجس یا متنجس نمی‌دانند. این یقین و اطمینان وسواسی اعتبار ندارد؛ نه اینکه آن چیز واقعاً نجس یا متنجس است و برای وسواسی نجاست برداشته می‌شود.

مسائل مربوط به انسان وسواسی از رساله معظم له:
مسأله 144. هر گاه گمان کند چیزی نجس شده، تفحّص و جستجو و سؤال کردن لازم نیست، و اگر جستجو موجب وسواس شود، جستجو جایز نیست.
مسأله 145. احتیاط زیاد از حد در مسأله طهارت و نجاست از نظر شرع، کار پسندیده‌‌ای نیست، بلکه اگر سبب وسواس شود، جایز نیست.
 مسأله 146. افراد وسواسی نباید به علم و یقین خود در طهارت و نجاست توجه‌ کنند، بلکه باید ببینند افراد معمولی در چه مورد یقین به طهارت یا نجاست پیدا می‌‌کنند و به همان ترتیب عمل کنند، و برای ترک وسواس بهترین راه، بی‌‌اعتنایی است.
مسأله 246. انسان وسواسی که در آب‌کشیدن چیز نجس یقین پیدا نمی‌کند، اگر به همان نحوی که افراد متعارف آب می‌کشند رفتار کند کفایت می‌کند.