باسمه تعالی
1. نماز و روزه فوت‌شده از میت، چه مرد باشد و چه زن، بر گردن وارث مذکری است که در میان آنان که بیشترین سهم را از ارث می‌برند، از همه بزرگ‌تر باشد؛ البته این حکم شامل نماز و روزه استیجاری میت یا آنچه از مورثی دیگر بر گردن او آمده نمی‌شود.
2. آنچه در زمان حیات بر ذمه میت نبوده باشد، بعد از مرگ بر عهده وارث ارشد نمی‌آید.
3. اگر میت وصیت کرده باشد که نمازهایش با مستحبات خاصی قضا شود یا نمازی برایش خوانده شود که یقین به فوت‌شدن آن ندارد، تنها آن مقدار که بشود با یک سوم ماترک به آن عمل کرد واجب می‌شود.
4. شخصی که نمی‌تواند نماز را ایستاده بخواند می‌تواند خودش قضای مورث را نشسته به جا آورد و گرفتن اجیر بر او واجب نیست.
5. وجوب نماز به خاطر مشقت از بین نمی‌رود. تنها بسته به نوع اضطرار، بعض واجبات آن از گردن فرد ساقط می‌شود.
6. مسأله 1406 از رساله معظم له: کسی که خودش نماز و روزه قضا دارد، اگر نماز و روزه میت هم بر او واجب شود، هر کدام را اول به جا آورد صحیح است.