همانطور که می‌دانیم در شریعت اسلام طرق ایجاد محرمیت بین افراد محدود به سه روش نسب ، رضاع و یا ازدواج است. در خصوص موضوع فرزندخواندگی ، مواردی رخ می‌دهد که برای زوجین متقاضی سرپرستی فرزند خوانده ، هیچ راهی برای ایجاد محرمیت شرعی با فرزند خوانده وجود ندارد. حال سوال این است که با توجه به اهمیت و شدت حس والدینی نسبت به کودک ، آیا می‌توان صرفا حکم تکلیفی حرمت نظر و لمس میان زوجین و فرزند خوانده را با استناد به قاعده نفی حرج در میان این اشخاص مرتفع نمود؟ چرا که پس از پذیرش فرزندخوانده و شدت یافتن علقه میان زن و مرد نسبت به فرزندخوانده ، بقاء حکم حرمت لمس و نظر نسبت به فرزندخوانده پس از بلوغ ، آثار سوء روانی و عاطفی بسیار شدیدی برای طرفین در پی دارد. سخن در خصوص ترتّب جمیع احکام وراثت و رضاع و... نیست. بلکه سخن صرفا در خصوص برداشتن حکم حرمت لمس و نظر میان فقط زن و شوهر نسبت به فرزند خوانده است با استناد به قاعده نفی حرج.