باسمه تعالی
خلاصه‌ای از مطالبی در این زمینه از رساله معظم له:

1 و 2. بول و غائط
مسأله 98. بول و غائط انسان و هر حیوان حرام گوشتی که خون جهنده دارد که اگر رگ آن را ببرند، خون از آن جستن می‌کند، نجس است، ولی فضله حیوانات کوچک مثل پشه و مگس که گوشت ندارند، پاک است.
3. منی‌
مسأله 101. منی مرد و هر حیوان مذکر حرام گوشتی که خون جهنده دارد، نجس است و رطوبتی که از زن با شهوت خارج می‌شود و موجب جنابت اوست، در حکم منی است و بنا بر احتیاط واجب، باید از منی حیوان مذکر حلال گوشتی که خون جهنده دارد، نیز اجتناب شود.
4. مردار
مسأله 102. مردار حیوانی که خون جهنده دارد، نجس است، در صورتی که خودش مرده باشد؛ امّا اگر به غیر دستور شرعی آن را ذبح کرده باشند پاک است، ولی احتیاط مستحبّ، پرهیز از آن است. البته نمی توان با آن نماز خواند. بنا بر این گوشت و پوست حیواناتی که از ممالک غیر اسلامی می‌آورند، پاک است، ولی خوردن این گوشتها حرام و استفاده از این پوست‌ها در نماز ممنوع است، مگر این که یقین به ذبح شرعی آنها پیدا شود یا شخص مورد اعتمادی خبر دهد که ذبح شرعی شده است.
5. خون‌
مسأله 110. خون انسان و هر حیوانی که خون جهنده دارد، یعنی حیوانی که اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن می‌کند، نجس است؛ پس خون حیوانی که مانند ماهی و پشه خون جهنده ندارد، پاک می‌باشد.
6 و 7. سگ و خوک‌
مسأله 120. سگ و خوکی که در خشکی زندگی می‌کنند حتّی‌ مو و استخوان و پنجه و ناخن و رطوبتهای آنها نجس است. ولی سگ و خوک دریایی پاک است.
8. کافر
مسأله 122. به نظر مشهور: کافر، یعنی کسی که منکر خدا است، یا برای خدا شریک قرار می‌دهد، یا پیغمبری حضرت خاتم الانبیاء محمّد بن عبد اللَّه صلی اللَّه علیه و آله و سلم را قبول ندارد، و نیز کسی که ضروری دین، یعنی چیزی را که مثل نماز و روزه مسلمانان جزء دین اسلام می‌دانند، منکر شود؛ چنانچه بداند آن چیز ضروری دین است و انکار آن به انکار خدا یا توحید یا نبوّت برگردد، چه مرتد باشد چه کافر اصلی، نجس است؛ ولی ظاهراً دلیلی بر نجاست ذاتی وی وجود ندارد و آنچه وارد شده است، مربوط به نجاست معنوی اوست؛ البته دلایلی بر نجاست ذاتی کفار اهل کتاب هست، ولی این دلایل مواجه با معارضاتی است که باعث شده بسیاری به طهارت اهل کتاب فتوا دهند.
9. مایعات مست‌کننده‌
مسأله 131. شراب، یعنی هر مایع مست‌کننده ای که از انگور به دست آید و غیر آن از چیزهایی که انسان را مست می‌کند، هر چند خوردن آن حرام است، ولی نجس نیست.
10. عرق شتر نجاستخوار
مسأله 138. عرق شتری که به خوردن نجاست عادت کرده باشد، نجس است و هم چنین است بنا بر احتیاط واجب عرق حیوانات دیگری که این چنین باشند.
11. عرق جُنُب از حرام‌
مسأله 139. عرق جنب از حرام پاک است و نماز با آن صحیح است‌؛ هر چند احتیاط آن است که با بدن یا لباسی که به آن آلوده شده، نماز نخوانند.